Czuję się fatalnie. Wczoraj jacyś dobrzy ludzie zaopiekowali się naszymi rowerami górskimi marki Shwinn. Na pamiątkę zostawili mi dwa odcięte kable stalowe z zamkami i jeden bidon chińskiej produkcji. Ciekawe, że teoretycznie rowery były zaparkowane w zamkniętym garażu, ale brama od kilku tygodni pozostaje podniesiona. Z garażu prowadzą drzwi od tygodnia już otwarte do lobby budynku. Afrykański Amerykanin za biurkiem managera w rental office poinformował mnie, że części do bramy wyszły…

Do tego dochodzi wojna w Gruzji, która jako żywo przypomina Czechosłowacje w 1938 roku.  I jeszcze gazetowe doniesienia z Polski. Co jakiś czas do nas, maluczkich idiotów, przedrze się przez informacyjny matriks jakaś informacja prawdziwa na temat chamskiej awantury zwanej polskim życiem politycznym. Mam wrażenie, że takim strzępem prawdy jest wywiad, którego udzielił były już minister Waszczykowski. Straszno jakoś.

Właśnie przyjęto nam kolejny manuskrypt. Wysłaliśmy go zaledwie trzy tygodnie temu. Aż nam szczęki poopadały – recenzenci chcą tylko “minor revisions”, chociaż mnie osobiście nasze eksperymenty tym razem wydały się trywialne. Nic już z tego nie rozumiem. Proces “peer review” nie jest sparawiedliwy i bardzo przypomina grę na loterii. No, tekst był nieżle napisany.

Ostatnio fascynuje mnie Optical Art lat 60-tych. Mogę godzinami wpatrywać się w Anuszkiewicza. Obraz porusza się, wychodzi niemal z ram, zawisa w przestrzeni pokoju, pulsuje, żyje.

W zeszłym tygodniu pojechałem z Krzyśkiem do Cleveland na spotkanie z Julianem Stańczakiem (video). Urodził sie w 1928 roku. Na Syberię wywieziono go w wieku 12 lat. Pracował przy wyrębie tajgi. Rozchorował się na zapalenie opon mózgowych. Stracił władzę w prawej ręce. Przez Persję I Afrykę trafił do Anglii, a pózniej w 1950 roku do USA. Udało mu się. Jacyś prości ludzie złożyli się na pierwszy rok jego studiów w Yale. Tam uczył się u Josefa Albersa. Brak prawej ręki nigdy nie ograniczył jego aktywności. Własnoręcznie wybudował swoje studio, łącznie z meblami W 1964 roku wystawiał w Martha Jackson Gallery w Nowym Jorku. Właścicielka galerii stworzyła chwytliwy tytuł – “Optical Paintings”. Od tego czasu cały ruch artystyczny nazwano Optical Art, w skrócie Op-Art.

Mój artykuł jest wśród dziesięciu najbardziej polecanych publikacji immunologicznych na pewnej liście… Dzisiaj zwrócił się do mnie Reuters z prośbą o krótki wywiad. Jestem zadowolny i szef też…

W tym mieście wciąż spotyka się ciekawych ludzi.

Poznałem pewnego Polaka, który w Virginii zajmuje się konserwacją antyków i obrazów. Miło się rozmawiało. Gość jest po warszawskiej ASP, tutaj od dwudziestu lat. Radzi sobie. W pracowni, prócz mebli, złoconej harfy i ogromnego barokowego malowidła, nad którym właśnie pracuje, miał jeszcze rozłożony na kawałki samochód marki Bugatti, model 57 – stare samochody to jego hobby.

W Alexandrii mieszka natomiast Brandon, a właściwie to chyba pan Stasio. Jest w wieku mojej mamy. Skończył rzeżbę na ASP. Do Stanów przyjechał w latach 70-tych. Prowadził galerię, zajmował się antykami z czasów kolonialnych. Teraz ma tylko niewielkie przedsiębiorstwo usługowe. Restaurował rezydencje gubernatorów w osiemnastu stanach, pokoje w Białym Domu, historyczne apartamnty prezydenckie w Departamnecie Skarbu itp. itd.

Lancet i Journal of Clinical Oncology opublikowały dwa doniesienia na temat skuteczności terapeutycznej szczepionki przeciwrakowej vitespen (Oncophage), stosowanej w raku nerki i czerniaku złośliwym. Nie zanotowano statystycznie znaczącej różnicy w przeżywalności pacjentów zaszczepionych, w porównaniu z grupą kontrolną. Autorzy z zadowoleniem zauważają jednak, że pacjenci, którzy przeżyli dłużej, otrzymali więcej dawek szczepionki.  Zabawne jest również to, że Oncophage został niedawno zaaprobowany przez Ministerstwo Zdrowia Rosji. Rosja stała się więc pierwszym krajem, gdzie szczepionka przeciwrakowa przestała być lekiem eksperymentalnym. Akcje firmy wzrosły wtedy z 1.95$ na 5$.

I znowu zaniedbałem swojego bloga. Najwyrażniej życie w realu jest bardziej zajmujące niż życie w internetowym matrixie, chociaż w obecnych czasach trudno jest przecież jedno od drugiego oddzielić. Człowiek zaczyna się gubić w tym wszystkim.

Coż więc nowego? Nic – intensywne do znudzenia, pisanie, eksperymentowanie dyżurowanie, okraszone imprezowaniem na różnych szczeblach, wyjazdami tu i tam (ale niezbyt ciekawymi). Do tego zakupy kolejnych mniej lub bardziej potrzebnych zabawek i gadżetów.

Zwiedziłem więc Ocean City i Rehoboth Beach w Delaware. Odwiedziłem Chicago w celach rodzinnych i zawodowych (job interview).

Życie towarzyskie rozkwita – cóż, trzeba networkować. W zeszłą sobotę wyprawiliśmy bankiet na 40 osób z pełnym bufetem, barem i muzyką. To już drugi w tym roku i chyba ostatni, chociaż na gościach zrobił ponoć wrażenie. “Bawiłem się” na kilku imprezach waszyngtońskich. M.in. byłem na raucie na cześć Naczelnego Prezesa Ochotniczych Straży Pożarnych – jedzenie było niezłe (nie tylko Costco), kucharz tym razem nie przesolił, ale mdłości dostałem podczas przemówienia pana Waldemara.

Długi weekend spędziłem zaś pracowicie, bo miałem w tym tygodniu dwa dyżury. Teraz boli mnie głowa :-)

Program MBA uczy wszystkiego, o czym zwykły PhD albo MD nie ma pojęcia. K. w ramach networkowania wybrał się w zeszłym tygodniu na Capitol Hill. Zdobył całą górę wizytówek. W towarzystwie wyszczekanych localsów z firm biotechnologicznych przyszło mu informować kongresmenów o problemach młodych naukowców, odwrotnym drenażu mózgów, wizach H1 i finansowaniu nauki. W dodatku udało mu się zdybać gościa, który nie był dla niego zbyt miły przy jednej z rozmów kwalifikacyjnych. Z sadystyczną satysfakcją oddał mu mocny do bólu uścisk dłoni…

Moje natomiast życie jest zdecydowanie bardziej monotonne. Mój artykuł cieszy sie popularnością w wersji on-line. Podobno w wydaniu papierowym ma być poprzedzony komentarzem redakcji. We wtorek o północy ukończyłem rozliczanie podatków. Na rabat wyborczy (czyli economic stimulus package) jakoś się nie kwalifikuję. Przysługuje on tylko tym, którzy podatków nie płacą. Poprosiłem szefa o podwyżkę i dostałem – moja wypłata (dwutygodniowa) wzrośnie o 109$ netto. Akurat starczy na kawę, benzynę i parking.